Nie chciał zabijać dla Hitlera. Przypadek Klausa Horniga
Nikolaus Ernst Hornig, zwany Klausem, był niemieckim oficerem policji i prawnikiem, który jesienią 1941 roku w okupowanej Polsce odmówił wykonania rozkazu rozstrzelania sowieckich jeńców wojennych. Powołał się przy tym na paragraf 47 wojskowego kodeksu karnego, dający żołnierzowi prawo do niewykonania rozkazu, jeśli rozpoznaje w nim przestępstwo. Ta postawa kosztowała go wieloletnie więzienie i internowanie w obozie koncentracyjnym, lecz uczyniła zeń jednego z niewielu udokumentowanych przypadków skutecznej odmowy w strukturach III Rzeszy.